Trupy

Trup numer 1

W niekonwencjonalnym miejscu, choć w całkiem psikuśnym roku, puszysty chór spotkał się po raz kolejny, aby przygotować występ przed bezpruderyjną rocznicą 5-lecia swego istnienia. Jego kopulujący kota dyrygent powitał każdego z zaskoczoną uprzejmością. Rozpoczęto śpiewające ćwiczenia emisji głosu. Czerwony jak świnia Edward, jak zwykle bezskutecznie starający się o rękę księżniczki, z powodzeniem schodził coraz niżej. Choć bardzo starał się przygnębiony opadami atmosferycznymi Wojtek, konkurs wygrała, może nie do końca nie oszukując - rozerotyzowana Basia. Ten fakt, siła rzeczy banalny, należy odnotować z tym większą uwagą, że w rywalizacji przeszkadzały jej niektóre natarczywe zwierzęta, zwłaszcza zwłaszcza w kolorze głębokiego fioletu Zuzia oraz prażona Roma, jak się dowiadujemy z lekką nostalgią, wnuczka niezmierzonego Romka. Nie dowiedzieliśmy się natomiast, gdzie podziewał się przez ten czas następny Prosiaczek. Gdy doszło do śpiewania kolęd, rozległ się zrazy śpiew w latającym dywanie po Pałacu Kultury języku łacińskim. To kędzierzawa Spiera wykonywała w łysej interpretacji słynną Adeste Fidelis. Głosy kolejnych wykonawców sprawiły, że słychać ją było coraz słabiej. To między innymi zielona jak szpinak Ania upijająca się w trupa i przeklinająca swój los Kasia, nie gardząca denaturatem, zwłaszcza w Adwencie, Monika oraz zatruta Małgosia, wszystkie naraz śpiewały, każda swą ulubioną kolędę. Do końca koncertu najlepiej dotrwał na poły  dekadencki Jurek, toteż jego skacowane Gloria in excelsis Deo najsilniej zabrzmiało na koniec. Wszystkiemu z zuchwałym milczeniem przysłuchiwali się z loży sędziowskiej przeklinająca Agnieszka oraz słodziutki jak cytryna Wojtek. Zanim jeszcze, wraz ze swym nieprzebierającym w słowach rowerem pojawiła się na próbie reundantna Magda, a niedługo potem szczytujący tylko przy pełni Księżyca Paweł, kryształowego piszącego te słowa, pełnego rzewnych jak zwykle przeczuć oddelegowano do strasznie nudnego jak flaki z olejem zadania sporządzenia niniejszego przynoszącego wstyd rodzinie TRUPA.

Varsaviae, in habitaculo Basiae, sabbato in ipso festo Circumcisionis Domini, prima die Novi Anni 2005.

T.P. humilis chori servitor notam hanc composuit.

Skład osobowy

Dyrygent

dyrygent muzyk kierujący zespołowym wykonywaniem utworów muzycznych
maestro [wym. ma-estro] przest. mistrz; tytuł dawany wybitnym muzykom (wirtuozom, dyrygentom, nauczycielom), zwł. włoskim
Etym. - wł. maestria 'maestria; biegłość' od maestro 'mistrz; nauczyciel; majster' z łac. magister, zob. magister

 

Soprany

sopran muz. najwyższy głos żeński (a. chłopięcy); pop. śpiewaczka o sopranowej skali głosu; nazwa odmiany niektórych instrumentów o podobnej skali głosu.

Etym. - wł. soprano 'jw.' od sopra 'nad' z łac. supra, zob. supra-; por. mezzosopran.

 

Alty

alt muz. niski głos żeński a. chłopięcy; pop. śpiewaczka o głosie altowym; nazwa niektórych instrumentów o podobnej skali głosu.  altae moenia Romae łac., mury wyniosłej Romy (tj. Rzymu).  Etym. - z Wergiliusza (Eneida, 1, 17).

Tenory

tenor muz. najwyższy głos męski; pop. śpiewak o głosie tenorowym; nazwa odmiany niektórych instrumentów o podobnej skali głosu; dawn. osnowa, treść, sens (pisma, przemówienia). Etym. - wł. tenore 'tenor (śpiewak); zawartość, treść' z łac. tenor 'przebieg; tok' od tenēre, zob. tenuta.

Basy

bas muz. najniższy głos męski; lewa strona klawiatury fortepianowej i in. instrumentów klawiszowych; pedał (klawiatura nożna) w organach; instrumenty dęte o głębokim stroju (klarnet, puzon, tuba); pop. kontrabas, basetla, helikon; podstawowy, najniższy głos akordu w harmonii (b. cyfrowany, generalny; bas ciągły wł. basso continuo, ostinato)

Etym. - wł. basso 'dół; dno; spód; bas' ze śrdw. łac. bassus 'bas' od 'tłusty; krótki; niski' por. basr-elief; bessa; kontrabas